Geert Renckens

informaticus – genealoog – fotograaf – auteur – vader – filosoof

Geert Renckens

informaticus – genealoog – fotograaf – auteur – vader – filosoof
blog.GeertRenckens.eu

Garantie

Geert Renckens, 5 december 2013

De geprogrammeerde intellegentie in veel huishoudtoestellen (bruingoed en witgoed) begint als volgt :

firstUse = 2011-12-02;
warrantyPeriod = 24 months;
IF firstUse + warrantyPeriod IS BEFORE today
THEN
DO normalFunction
ELSE
DO failprogram;

Vandaag was onze wasmachine aan de beurt…

Buizenradio

Geert Renckens, 23 december 2012

Onlangs stootte ik op een radio, bouwjaar 1960. Geen enkele transistor, wél 7 radio-lampen. Het heeft me enige moeite gekost om hem terug aan ’t spelen te krijgen, maar het is gelukt zonder ook maar één onderdeel te vervangen. Het resultaat is subliem ! Met geen woorden te beschrijven, want dit moet je hóren. De warme klank van radiolampen… Het heeft iets !

Buizenradio Siera SA4139A

Siera SA4139A

Herwaardering van mijn rugzak

Geert Renckens, 29 juli 2012

opgetuigd

opgetuigd

Onze kinderen trekken weer op bivak. Ze hebben de leeftijd bereikt voor meerdaagse trektochten en dan is een goede rugzak onontbeerlijk. Alvorens iets nieuws te kopen : eerst even kijken wat we in huis hebben of wat bij familie en vrienden staat.

De eerste rugzak die ik kocht moet tussen 1978 en 1985 geweest zijn. Prijs en plaats van aankoop weet ik niet meer. Ook de fabrikant of het merk is me onduidelijk. Hij behoort tot de eersten die uitgevoerd werden met een uitwendig draagkader in aluminium buizen. Het grootste deel van het gewicht rust bij dit type rugzak op de heup. Het ontwerp is zeer geschikt voor lange wandelingen met een zware last. Later bleek echter dat het gevaarlijk is in hooggebergten zoals de Alpen. Bij een val kan je immers je rug breken. Het label “Alpinist” op één van de laadvakken van mijn rugzak is dan ook ironisch.

Vandaag heb ik hem van de zolder gehaald, wat naaiwerk verricht, klein herstellingen aan het kader en de draagriemen en een kleine wandeling in geladen toestand : 11 kg. Dat lijkt veel, maar er zat dan ook eten in voor enkele dagen, een tentje voor 2/3 personen, slaapzak, reservekleding, enz. Een lading zoals deze rugzak meermaals bevatte.

De geschiedenis van mijn rugzak weergeven is niet gemakkelijk. Plaats en datum zijn niet altijd te achterhalen, en van sommige reizen twijfel ik of ik de rugzak wel of niet bijhad. Ik leende hem ook enkele keren uit aan vrienden. Hierna een lijstje van plaatsen en omstandigheden met enige commentaar die alleszins tot de geschiedenis van mijn rugzak behoren :

startklaar

startklaar

  • talloze bivakken met Chiro St.-Gerolf
  • 3-daagse overlevingstocht per autostop in Vlaanderen en Nederland
  • Wildspitze (hoogste berg van Tirol)
  • Snowdon (Wales – hoogste berg van Groot Brittanië)
  • Similaun (Italië-Oostenrijk – enkele maanden voordat Ötzi er werd ontdekt)
  • Zuid-Amerika (Brazilië, Paraguay, Bolivië, Argentinië, Uruguay)
  • Taiwan
  • Meerdere leidingsbivakken bij Chirojeugd (o.a. Brink, Piepel, Krinkel en Krinkel 95)
  • Texel (Waddeneiland Nederland)
  • Hoge Tatra (Slowakije)
  • Balatonmeer en Budapest (Hongarije)
  • Lissabon (Portugal) en Santiago de Compostela (Spanje)

Eigenlijk is het verheugend om een dergelijk voorwerp, dat ik zelf als jongeling aankocht, aan mijn kinderen door te geven. Verheugend, maar niet zonder risico. Het kost me veel moeite om hen het juiste respect te laten opbrengen voor wat in hun ogen “oude rommel” is. En inderdaad : het stof is eigenlijk versleten, de kleuren zijn altmodisch en het aluminium heeft zijn natuurlijke kleur wat vandaag niet trendy is. Als de rugzak nog eens 20 jaar moet meegaan, zullen ze hem op de juiste wijze moeten onderhouden. Daarna brengt hij misschien zijn aankoopprijs terug op als antiek …

Ik ben geïnteresseerd in de fabrikant van de rugzak. Vermoedelijk kocht ik hem in Aachen bij Kaufhof, maar het kan ook bij Melosport in Zonhoven geweest zijn. Ik schat dat ik er (omgerekend) tussen de 200 en 500 € aan uitgaf.

 

Grensverleggende appels

Geert Renckens, 9 maart 2012

Apples

Apples

Het lijkt wel of Apple een aardbeving achter de rug heeft… Over de doden natuurlijk niets dan goeds : Steve Jobs verdient het om geëerd te worden. Toch zijn er vragen : heeft hij de wereld veranderd, of is de wereld ná zijn dood veranderd. Een antwoord geven op die laatste vraag is gewaagd, gezien hij pas in oktober overleed.

Mijn eerste les informatica kreeg ik op een TRS80. Onze school had nog niet veel computers, maar toch al zeker twee : de eerdergenoemde en een Apple. Voor onze eerste les moesten we beginnen op de TRS80 omdat wij technische scholing volgde. de TRS80 bestond uit meerdere delen : iets als een televisie (beeldscherm), iets als een typemachine (toetsenbord) en een “zwarte doos” (dé computer). Waarom we pas later op de Apple mochten werken, weet ik niet. Er stond er maar één, en waarschijnlijk was het de leraar zijn “persoonlijk” toestel. Wel opvallend : die Apple-computer was een witte doos, de dozen van de TRS80 waren allemaal zwart.

Zo’n 25 jaar later was ik in een Apple Center, een gebouwtje vol Apple-apparatuur. Er werkten een aantal mensen die ervoor zorgden dat de apparatuur bij de juiste man of vrouw geraakte. Ik was er voor een bespreking met een 3-tal mensen. Alles verliep vlot, maar toch werd het project door Pieter-Jan, de chef van het gezelschap, vroegtijdig stopgezet. Hij leek me – net als Jobs – een gedreven, visionair man. Maar ook keihard, en weinig geliefd bij zijn personeel.

Het internet is ontstaan door een aantal technologieën en vernieuwende ideeën samen te voegen. Eerst waren er de netwerken, toen de extra- en intra-netten. Daarna gingen al die netten internationaal : het internet was geboren. Alhoewel meerdere internetten mogelijk zouden zijn, wordt algemeen aanvaard dat er slechts één is, en dat niemand daarvan de eigenaar is. Zie ook :  .vlaanderen.

De jaren ’90 waren cruciaal voor de doorbraak van het wereldwijde web (= www of internet). Bill Gates, een generatiegenoot van Steve Jobs, verklaarde in die periode dat internet slechts een hype was, en dat zijn bedrijf (Microsoft) daar niet aan zou meedoen. Was Gates toen even visionair als Jobs ? Ik geloof niet dat het internet een hype is…. Wel bikkelharde werkelijkheid en “big business”.

Jobs is gestorven aan een slepende ziekte. Gelukkig heeft hij nog een 5-tal jaren gehad om zijn geliefde appeltje te vrijwaren… Ca. 1980 begon hij met zijn “witte doos”. Later maakte hij die zwart en vermenigvuldigde ze… Vandaag kent de hele wereld zijn iProducten. Overduidelijk is dat Jobs de grenzen van het menselijk kunnen verlegd heeft, maar of dat voor of na zijn dood was, zal de geschiedenis uitwijzen.

Facebook

Geert Renckens, 2 maart 2012

Het zal doorwinterde facebook-gebruikers nog niet zijn opgevallen, maar met de nieuwe tijdlijn en met het nieuwe archief deel je alles (= ook privéberichten), ben je verbonden met iedereen (= wereldwijd) en in je leven (= overal en voor altijd). Wat ze met de gegevens van de overledenen gaan doen is me nog niet duidelijk. Hangt er waarschijnlijk van af of ze naar de hemel of naar de hel gaan…

schermafdruk 02/03/2012

De rode knop

Geert Renckens, 16 december 2011

Vandaag nog eens gaan winkelen waar ik het minder goed ken…  De verkeerssituatie was er alweer veranderd sinds de vorige keer dat ik daar was. De parking van het warenhuis was enkel toegankelijk via slagbomen. Er stond groot “ENKEL VOOR KLANTEN VAN…” en dan een opsomming van enkele bekende winkelketens.

Waarschijnlijk gaat het poortje wel vanzelf open, dacht ik, want ik zou toch klant gaan zijn bij één v.d. warenhuizen. Ik reed naar de slagboom, maar die ging niet open. Een klantenkaart had ik niet. Ik verwachtte een bedieningspaal met knop waarbij je vervolgens een ticket krijgt, misschien hing er wel een parlefoon,….

De poort ging dus niet vanzelf open en het bedieningspaneel zag er uit als op de foto : de rode knop is allicht de noodstop, op het nummerklavier kan je een code intikken, een kaartlezer voor klanten met een klantenkaart, en dan nog een schuifje om een ticket in te steken of te ontvangen, en tenslotte een onleesbaar display… Geen groene knop dus, die voor mij de enige overblijvende optie zou kunnen zijn. Ik reed achteruit en heb lang moeten zoeken naar een parkeerplaats in de ruime omgeving. Spijtig, want de parking achter de slagboom was zo goed als leeg. Samen met mijn zoon deden we de boodschappen, en we zijn de paal toch nog eens van dichtbij gaan bekijken. Ik kon nu rustig mijn leesbril opzetten : op het display stond armtiering klein : “Druk voor ticket – Poussez pout ticket”. Met dat “Druk”-bevel kon slechts het drukken op de rode knop bedoeld zijn… Als die knop groen was uitgevoerd had ik er eerder allicht spontaan op gedrukt…

bedieningspaneel bij slagboom

bedieningspaneel bij slagboom

verkeersbord

Geert Renckens, 4 augustus 2011

verkeersborden

verkeersborden

Nieuwsbrieven

Geert Renckens, 27 maart 2011

Ik ben geabonneerd op enkele nieuwsbrieven van kranten waarbij soms mijn postnummer ingegeven is. Dagelijks krijg ik dan een bericht in mijn mailbox met de hoofdtitels van de krant. Meestal beginnen die mails met “Helaas is er vandaag geen nieuws uit uw gemeente“.

Gelukkig !” denk ik dan bij mezelf, “… geen overvallen en inbraken, geen verkeers- en andere ongevallen, geen branden, geen ruzies, …” Voor mij mogen ze die “Helaas” best weg laten uit die nieuwsbrieven.

snelbericht

Geert Renckens, 22 februari 2011

Rond 16:00 u. kreeg ik een SMS van mijn zoon : “heb grote honger ben om kwart over 4 thuis zorg dat er eten op tafel staat”. Al fijn dat ik deze keer het bericht begreep : nog wat problemen met hoofdletters en leestekens, maar verder toch al juist taalgebruik en niet van die nieuwerwetse afkortingen. Met dingen als mobiele telefoons ben ik niet zo vlot, maar ik heb toch maar onmiddellijk geantwoord : “tot uw dienst jhr.” De afkorting van jongeheer heb ik hem achteraf moeten uitleggen.

Tekort aan ICT-personeel ?

Geert Renckens, 2 januari 2011

De federale overheid kampt met een tekort aan ICT-personeel schrijft Knack. Ik solliciteer al 2 jaar zeer regelmatig bij de verschillende overheden naar een ICT-functie. Vaak hoopgevend, maar tot heden toch zonder succes. Naar aanleiding van het artikel heb ik nog eens de verschillende federale overheidssites afgelopen. Het resultaaat is alles bijeen genomen teleurstellend : ik vond een 10-tal vacatures die echter zeer specifiek waren of niet binnen een redelijke afstand, waardoor ik er niet voor in aanmerking kom.

Als uitkeringsgerechtigde werd ik door de RVA (Rijksdienst voor Arbeidsvoorziening) opgeroepen voor een verhoor. Ik moest bij de dienst “Dispo” zijn. Natuurlijk had ik een uitdruk mee van de stappen die ik het voorbije jaar ondernomen heb. Een lijst van 4 blzn. Toen de ambtenaar mij vroeg naar mijn sollicitatie’s antwoordde ik dat ik zeer geïnteresseerd was in het tekort van 1000 informatici bij de overheid. De plichtsbewuste ambtenaar wist niet waarover ik het had… De RVA is toch een dienst voor arbeidsbemiddeling, ook in eigen rangen, niet ? Hij trachtte me nog even naar Selor en verschillende departementen door te verwijzen, maar daarin was ik hem dus al voor geweest.

Ik heb dan toch maar mijn lijstje gepresenteerd en doorgenomen met de man. Hij werkt immers op de dienst “Dispo” (What’s in a name ?) en moet erover beslissen of ik voldoende inspanningen verrichtte waar dan uiteindelijk mijn uitkering van afhangt. De controlerende overheid, weet je wel ? Voor “arbeidsvoorziening” of -bemiddeling heb ik bij de RVA nog niet de juiste kanalen gevonden. Ik zou het anders goed kunnen gebruiken, want mijn sollicitaties bij verschillende overheden deden al meermaals mijn wenkbrauwen fronsen, maar die zaken acht ik (nog) niet vatbaar voor publicatie…

Het volledige rapport van Fedict : Fed-eView/A 2009

© De teksten, afbeeldingen en media in dit document zijn auteursrechtelijk beschermd door nationale en internationale auteursrechten en mogen zonder voorafgaande toelating onder geen enkele vorm worden gepubliceerd of gebruikt. Citeren kan mits vermelding van auteur en datum en verwijzing naar de website blog.GeertRenckens.eu.